معلمو المدارس الأهليّة الكنسية مُهمَلون

لا يسمعونهم، لا يرونهم وقرروا أن لا يتكلموا

للأسف الشّديد، يُنْظر إلى معلمي المدارس الكنسية اللا رسمية نظرة مغايرة، وكأنهم غير متساوين مع باقي معلمي الدولة، وليس لهم حقوق كباقي المعلمين.

الواقع الـمرير الصعب يعيشه هؤلاء الـمعلمين منذ سنوات كثيرة وما زالوا، والحديث عن معلمين قديرين، ذوي خبرة ومؤهلين. وليس أقل من زملائهم في باقي الـمؤسسات التعليمية الحكومية.

نعم، ويعملون بكل محبّة وإخلاص، يؤمنون بأنّ التعليم رسالة مقدّسة وليست مجرد مهنة أو عمل.

في السنة الأخيرة شهدنا النّضال الذي قامت به نقابة الـمعلمين لتحسين مكانة الـمعلم من الناحية الـمادية وشروط العمل.

هذا النضال دار بين الأطراف الثلاثة: نقابة المعلمين، وزارة التربية والتعليم ووزارة المالية، ولم يشمل الـمعلمين الذين يعملون في المدارس الأهلية الكنسية.

هذا أمر ليس بحديث، فمنذ أعوام لم يكترث أي طرف لـمعلمي الـمدارس الأهلية وبالتحديد مع بدء منظومة أفق جديد.

الحري بالذكر أيضا أننا نتحدث عن معلمين منتسبين لنقابة الـمعلمين وهُم أعضاء فيها، ومدارسهم – الأهلية الكنسية-  تخضع لتفتيش وزارة التربية والتعليم، تعمل وفق مناهج التعليم الوزارية، وتنفّذ ما يطلب منها من الـمهمات. يدرَّس فيها بنسبة تزيد عن 100% من الـمخطط الأساسي للمواضيع، تشترك بالامتحانات اللّوائية والدولية، وبالاستطلاعات الـمطلوبة من الجهات الحكومية.

مع كل هذا "أنا معلّم غير  رسميّ"

وأطلقوا على المدارس الكنسية تسميات عديدة منها "العصر القديم" بالرّغم من تأقلمها السريع لكل جديد وتماشيها مع التطور التكنولوجي للقرن الحادي والعشرين.

إنّ عمل هؤلاء المعلمين دائم التّجدد، يستكملون، يتحتلنون ويطورون من طرائق التدريس.

أبدا لا يقف معلمو المدارس الكنسية عند الـمعلم القديم، الحقائق واضحة فالنتائج تشهد على صحة هذا.

المعلمون لم يقفوا مكتوفي الأيدي فقد توجهوا إلى نقابة الـمعلمين، وتقدموا بطلب لتمثلهم أمام وزارتي التربية ووزارة الـمالية لتحسين شروط عملهم ونيل حقوقهم والـمساواة بزملائهم في المدارس الحكومية.

لكن للأسف!!!!

الصوت لم يصل، كأنه صوت يصرخ في البرية.

وَجاء الادعاء أنّ معلمي المدارس الكنسية- المعترف بها-  أخرى- غير رسمية وقديمة، يتبعون لـمُشغّل خاص، فلا مكان لهم بأيّ اتفاقية.

فمن الجهة الممثلة لهؤلاء المعلمين؟!!!!

اليوم يتحضّر المعلمون لخوض نضال لِنيل حقوقهم الأساسية، وللمساواة مع باقي معلمي الدولة لا أقل منهم.

لنلقي نظرة على وضع حقيقي من الحقل:

معلم  في مدرسية أهلية، يعمل منذ 22 سنة في سلك التعليم، حاصل على اللقب الثاني، مربي صف ومركز موضوع ونسبة وظيفته 103% ، يحصل على أجر بقدر 9000 شاقل جديد وبصعوبة.

أجر كهذا هو الحد الأدنى لـمعلم مبتدئ يعمل في مدرسة حكومية.

الفروقات لا تقف عند الرواتب بل تتعداها إلى موضوع الأيام الـمرضية وإمكانية الخروج إلى التقاعد المبكر.

ألم يحن الأوان أن يحصل المعلمون على حقوقهم والمساواة مع غيرهم؟!!

بكل الأمل أن يكون صوت المعلمين قد وصلَ لكل شخص مسؤول جنّد نفسه ومكانته لإحلال الصدق،  وأن يحظى صوتهم بآذان صاغية لـمنح المعلمين ما يستحقون مقابل عملهم الـمضني.

 

המורים בבתי ספר כניסתיים מודרים

לא שומעים ולא רואים אותם והחליטו לא לדבר

לצערנו הרב, רואים במורי בתי הספר הכניסתיים המוכרים לא רשמיים  אחרת, כאילו שהם לא שווים עם שאר המורים במדינה, אין להם זכויות כמו כל מורה שעובד בבית ספר רשמי.

מציאות קשה זו חיים אותה המורים האלה  כבר הרבה שנים.

למרות שמדובר בסגל מורים מוכשר ומקצוען לא פחות מעמיתיהם  המורים בבתי ספר רשמיים. הרי הם עובדים ונותנים מכל הלב ורואים בעבודתם כמסר קדוש ועבודת שליחות מוסרית.

בשנה האחרונה הסתדרות המורים ניהלה מאבק לשיפור מעמדו של המורה מבחינת שכר ותנאי תעסוקה.

המאבק שהתנהל בין הסתדרות המורים מחד גיסא לבין  משרד האוצר ומשרד החינוך מאידך גיסא לא כלל המורים בבתי ספר כניסתיים.

דבר זה לא חדש, כבר לא התחשבו בהם הרבה שנים מאז התחלת הרפורמה ( אופק חדש).

יש לציין שמדובר במורים שהם חברים בהסתדרות המורים. שעובדים בבתי ספר בפיקוחו של  משרד החינוך, והם עומדים בכל הדרישות ולפי תוכניות הלימודים שלו.  מלמדים מעל 100% מאחוז תוכנית הליבה, נבחנים במבחנים ארציים ומחוזיים, ומשתתפים בסקרים מגורמים ממשלתיים.

עם זאת "אני מורה לא רשמי"

בתי ספר  האלה הוגדרו שהם שייכים לעידן הישן , למרות שהם מסגלים את עצמם לכל התפתחות טכנולוגית של המאה העשרים ואחת. עבודת המורים מתחדשת ומחדשת, הם משתלמים, מתעדכנים ומייצרים שיטות הוראה חדשניות.

המורה אינו נתקע במקום שבו היה פעם, העובדות בשטח מראות זאת בנוסף לכך התוצאות והדרישות של בתי הספר מעידים על כך.

מורי בתי הספר הכניסתיים פנו בבקשה להסתדרות המורים - הגוף האמור לייצג אותם מול משרד החינוך ומשרד האוצר, כדי לשפר את תנאי עבודתם ושיהיו שווים עם כל מורי המדינה.

אבל.... לצערנו!!!

הקול לא נשמע, קול שקורא במדבר.

הטענה שמורי בתי הספר הכניסתייים- מוכרים – אחרים -  לא רשמיים- ישנים,  שייכים למעביד פרטי, ולא נכללים באף הסכם.

מי הגוף המייצג את המורים האלה?!!

היום מורי בתי הספר הכניסתיים מנהלים מאבק על זכויותיהם  הבסיסיות, ולהיות שווים עם כל מורי המדינה לא פחות.

עובדה כואבת מהשטח: מורה בעל וותק 22 שנה עם תואר שני, מחנך כיתה ורכז מקצוע עם אחוז משרה 103%,  משתכר כ 9000 ₪- בקושי . אותה משכורת שמורה מתחיל יקבל בבית ספר רשמי.

כמובן שהם מופלים לרעה לעומת חבריהם ועמיתיהם עובדי ההוראה בבתי הספר הרשמיים במספר סוגיות נוספות כמו שיפור ימי מחלה בלתי מנוצלים והאפשרות לצאת לפנסיה מוקדמת.

הגיע הזמן כי כל  המורים ייהנו משוויון ביניהם ויקבלו את המגיע להם בזכות.

בכל תקווה שהקול הגיע לכל אחראי שגייס עצמו ותפקידו להקמת צדק ולזכות לאוזן קשבת , לתת המגיע להם על עבודתם הקשה.